اضطراب بخشی طبیعی از زندگی همه افراد است و می تواند مردم را در هر سنی از جمله کودکان تحت تاثیر قرار دهد. در حالی که تجربه سطحی از اضطراب برای کودکان و همه افراد طبیعی است، اضطراب بیش از حد و مداوم می تواند بر عملکرد روزانه و رفاه کلی کودکان تأثیر بگذارد.
درک علل، شناخت علائم، و دانستن نحوه حمایت از کودکان مضطرب برای والدین، مراقبان و مربیان بسیار مهم است. ما در این مقاله قصد داریم تا شما را با علائم اضطراب و راهبردهای حمایتی و درمانی آشنا نماییم پس تا انتها با ما همراه باشید.
علل اضطراب در کودکان
اضطراب در کودکان می تواند از منابع مختلفی ناشی شود که باید هر کدام از آنها را به صورت جداگانه مورد بررسی قرار دهیم، از جمله:
- استعداد ژنتیکی : سابقه خانوادگی اضطراب یا سایر اختلالات سلامت روان می تواند احتمال ابتلای کودک به اضطراب را افزایش دهد و عملکرد او را تحت تاثیر قرار دهد.
- عوامل محیطی: رویدادهای استرس زا یا آسیب زا، مانند از دست دادن یکی از عزیزان، طلاق والدین، یا قلدری سایر کودکان در مدرسه، می توانند باعث اضطراب شوند.
- عوامل رشد: وقتی کودکان رشد می کنند و با چالش های جدیدی مانند شروع مدرسه یا دوست یابی مواجه می شوند، ممکن است اضطراب مربوط به این تغییرات را تجربه کنند.
- سبک فرزندپروری: تربیت بیش از حد محافظه کارانه یا بیش از حد انتقادی می تواند به اضطراب کودک دامن بزند.
- شرایط پزشکی: برخی از مسائل سلامتی، مانند بیماری مزمن یا عدم تعادل هورمونی، می تواند منجر به اضطراب شود.
علائم اضطراب در کودکان
شناخت علائم اضطراب در کودکان اولین قدم در ارائه کمک است همانطور که همیشه گفتهایم پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. علائم رایج اضطراب در کودکان عبارتند از:
مطلب مرتبط: درک اختلال یادگیری ریاضی در کودکان مدرسه ای
- نشانه های هیجانی: نگرانی یا ترس بیش از حد، تحریک پذیری، گریه و چسبندگی به والدین و مراقبان اصلی.
- علائم جسمانی: معده درد، سردرد، خستگی و اختلالات خواب.
- تغییرات رفتاری: اجتناب از فعالیت ها یا مکان های خاص، مشکل در تمرکز و بی قراری.
- مسائل عملکرد: کاهش عملکرد مدرسه، بی میلی به شرکت در فعالیت های اجتماعی یا بازی با دوستان.
انواع اختلالات اضطرابی در کودکان
کودکان می توانند انواع مختلفی از اختلالات اضطرابی را تجربه کنند، از جمله:
- اختلال اضطراب عمومی (GAD): نگرانی بیش از حد در مورد جنبه های مختلف زندگی، مانند مدرسه، خانواده و وضع سلامت.
- اختلال اضطراب جدایی: ترس شدید از دوری از والدین یا دوستان صمیمی.
- اختلال اضطراب اجتماعی: ترس از موقعیت های اجتماعی و قضاوت یا تحقیر شدن.
- فوبیاهای خاص : ترس شدید از اشیا یا موقعیت های خاص، مانند حیوانات یا ارتفاعات.
- اختلال وسواس اجباری (OCD): افکار مکرر و ناخواسته (وسواس) و رفتارهای تکراری (اجبار).
نقش والدین و مربیان حمایت از کودکان مضطرب
حمایت موثر و همراهی والدین می تواند به طور قابل توجهی اضطراب کودک را کاهش دهد. برخی از اقداماتی که میتوانند والدین و مربیان انجام دهند عبارتند از:
- ارتباطات باز: کودکان را تشویق کنید تا در مورد احساسات خود صحبت کنند. با همدلی و بدون قضاوت گوش دهید.
- روال و ساختار: یک روال قابل پیش بینی از رفتارهای ایمن می تواند احساس امنیت و ثبات را ایجاد کند.
- تکنیک های تمدد اعصاب: روش های آرام سازی، مانند تنفس عمیق، آرام سازی پیشرونده عضلانی و تمرینات تمرکز حواس را به کودکان آموزش دهید. در این راستا شما میتوانید از مشاوران و روانشناسان بالینی کودک و نوجوان کمک بگیرید.
- تقویت مثبت: کودکان را به خاطر رویارویی با ترس ها و پیشرفت آنها تحسین و به آنها پاداش دهید. سعی کنید از ابزارهای ترس و یا مجازات های بدنی یا کلامی استفاده نکنید زیرا نه تنها اثر مثبت ندارد بلکه اثر منفی نیز دارد.
- کمک حرفه ای: اگر اضطراب به طور قابل توجهی با زندگی روزمره کودک تداخل داشته باشد، کمک گرفتن از یک متخصص بهداشت روان مهم است. درمان شناختی-رفتاری (CBT) و دارو درمانی درمان های موثری برای اختلالات اضطرابی هستند.
مطلب مرتبط: چرا کودکان کابوس می بینند
نقش مدارس در کنترل اضطراب
مدارس نقش مهمی در حمایت از کودکان مضطرب دارند و در این راستا بهتر است که مشاوران و مربیان اموزش حرفهای دریافت نمایند. مربیان می توانند از روشهای زیر به کودکان کمک کنند:
- محیط حمایتی ایجاد کنید: فضایی مثبت و فراگیر را ایجاد کنید که در آن کودکان احساس امنیت و حمایت کنند.
- اجرای محل اقامت: امکانات تحصیلی، مانند زمان طولانی برای آزمون یا یک فضای آرام برای کار فراهم کنید.
- ارتقاء مهارت های اجتماعی: تعامل اجتماعی را تشویق کنید و مهارت های مدیریت اضطراب اجتماعی را آموزش دهید.
- همکاری با والدین: ارتباط باز با والدین را حفظ کنید تا از یک رویکرد ثابت برای مدیریت اضطراب کودک اطمینان حاصل کنید.
نتیجه
درک و پرداختن به اضطراب در کودکان (Anxiety in children) برای رشد عاطفی و روانی آنها ضروری است. با شناخت علائم، ارائه حمایت مناسب و جستجوی کمک حرفه ای در مواقع ضروری، والدین، مراقبان و مربیان می توانند به کودکان کمک کنند تا اضطراب خود را هدایت کنند و زندگی رضایت بخشی داشته باشند. مداخله زودهنگام و یک محیط حمایتی می تواند تفاوت قابل توجهی در توانایی کودک برای مقابله با اضطراب و رشد ایجاد کند.
اگر نیاز به مشورت با یک متخصص را داریدف می تواند همین الان با کودک مشاور تماس بگیرید.